Utah day 5: Arches and Canyonlands
Vandaag dan maar eerst een 4u durende rit van Vernal richting Moab. Nu voor we naar Moab zijn gegaan, hebben we eerst nog 2 parken bezocht die hier heel dicht in de buurt liggen en die heel verschillend zijn. Als eerste kwamen we Canyonlands tegen. Dit is een weinig bezocht park in vergelijking met een aantal veel populairdere parken hier in de buurt. Het is een enorm groot park en we hebben maar 1 deel bezocht. De uitzichten waren weer prachtig en divers. Spijtig genoeg zijn we nu in het warme deel van Utah toegekomen en ondanks het feit da het eerder wat bewolkt was, was het toch wel zeer warm. Dus hebben we ons beperkt met snel eens stoppen voor een paar fotos. Het meeste wat we zagen was moeilijk op een foto te vatten, we zullen thuis wel zien of de panoramas gelukt zijn.
Later zijn we dan net iets verder gereden om Arches National Park te gaan bezoeken. Het is duidelijk dat iedereen die in Moab passeert snel even dit park bezoekt en canyonlands overslaat. Veel mensen bezoeken dit park snel op het einde van de dag, na een lange rit. Moest het niet zo warm geweest zijn (meer dan 37C), dan zouden we meer gewandeld hebben. Ondertussen was de zon er ook uitgekomen en konden we de blauwe hemel als een mooi achtergrond gebruiken voor fotos. We hebben een hoop arches gezien, allemaal verschillend.
Vanavond hebben we dan lekker thais gegeten. Ik was het diner food, of ook wel brewery food een beetje beu. Morgen de laatste dag van onze road trip, voordat we zondag weer naar huis rijden. Het was veel te kort en er zijn zoveel dingen die we graag nog eens zouden bezoeken. Het zal voor een andere keer zijn.
Utah day 4: Flaming Gorge and dinosaurs
Vandaag zijn we dan na een lange rit door Wyoming weer terug in Utah belandt. Onze route volgt momenteel de 191 (voor mensen die zo nieuwsgierig zijn). We hebben een klein beetje om gereden om vooral van Flaming Gorge National Recreation area te kunnen genieten. Dit gebied is geologisch enorm interestant. Door de vervorming van de aarde zijn hier een hoop verschillende geologische lagen zichtbaar, die een hoop informatie leveren voor hoe het leven hier op aarde was, voordat er mensen waren. Door een dam is er nu ook een mooi meer dat de canyons gevuld heeft.
Nadien zijn we door gereden naar Vernal. In Vernal is er een mooi museum over dinosaurusen. Hier konden we op ons gemak kijken naar een paar van de geologische vonsten van deze buurt. De avond wouden we afsluiten met een rustig etentje, maar spijtig genoeg heeft het restaurant daar een stokje voor gestoken. We hebben zeker 10 min gewachten voor ze onze bestelling kwamen nemen, dan nog eens 15 min op een glaasje water. Dan 30 min later brachten ze al het eten te samen, waarbij het duidelijk was da k mijn eten 15 min eerder had horen afroepen door de keuken en dus waren de frieten koud. Pieter zn vis was zwart. We hebben dus alles terug gestuurd, terwijl k van mijn sla at en Pieter van zn soep. Uiteindelijk nog eens 20 min later kwamen ze terug met ons eten. Na 1 hap in mijn hamburger, heb k em niet meer aangeraakt. Hij was compleet aangebrand aan de onder kant. Uiteindelijk zijn we zelf nog naar de toog moeten gaan om te betalen. Gelukkig hebben ze iets van de rekening gedaan, maar dit was veruit het slechste da k ooit gegeten heb in Amerika, qua eten en qua service. Het ergste was da ze maar excuses hadden voor al hun problemen. Ze proberenden mij nog een schuld gevoel aan te praten met mijn hamburger da het zwart zijn mijn schuld was.
Yellowstone day 2
Vandaag onze tweede en laatste dag in Yellowstone. Vandaag gingen we vooral naar geizers kijken, met als einddoel Old Faithfull, zodat we toch zeker 1 uitbarsting zouden zien. Vandaag hadden we meer geluk, we hebben een van de meest performante geizer's (beehive) uitbarsting gezien. En nog geen half uur later konden we dan ook van Old Faithfull genieten. De Beehive barst soms 10 dagen niet uit, niet zo erg als sommige die 50 jaar wachten, maar dan moet je toch geluk hebben als je daar maar een uurtje ofzo bent.
De rest van de dag zijn we via Grand Tetons national park naar Jackson gereden. Hier zijn we op verschillende plaatsen gestopt om het prachtige landschap te proberen in een foto te vatten. Spijtig genoeg was er niet genoeg tijd om langs Jenny Lake te gaan en daar een paar wandelingen te doen. Het zal voor een andere keer zijn, want het is hier zeker mooi genoeg om nog eens terug te komen. In geen van beide parken hebben we geen lange wandelingen gedaan, gezien het feit dat er nogal veel grote wilde beeste zijn.
Yellowstone day 1
Vandaag voor dag en dauw wakker (7u dus) en dan ons klaarmaken voor een dagje Yellowstone en zo waren we voor 8u al het park in (het park ligt hier op 3 blocks). Het is een lange dag geworden vol met mooie indrukken, want Yellowstone is groot en zeer gevarieerd.
Eerst richting Norris voor onze eerste geizers. Hier vind je een paar geizers die niet voorspelbaar zijn, maar als ze uitbarsten, dan kan je het 10 mijl verder nog horen. Het was niet voor toen wij daar waren, maar we hebben zo een mooi introductie gehad to geizers en andere vulcanische fenomenen. Gelukkig stonk het er niet zo hard als vorig jaar in Lassen Volcanic Park. Dan verder langs een uiteindelijk een zeer smalle canyon naar Mammoth hot springs. Daar had je terrassen die door warm vulkanisch water gevormd werden. De meeste stonden ondertussen droog, dus je had er niet altijd de mooie kleuren combinaties, maar het gaf je een goed idee hoe complex de structuur van het gesteente was.
Dan op weg naar de Yellowstone canyon en watervallen, hebben we een omweg gemaakt om nog wat wilde beesten te zien. We hebben het geluk gehad van een zwarte beer op afstand te zien en het aantal bisons die wel of niet de straat over staken. Het was dus wel fijn, maar door het hoge gras in de valleien is het moeilijk om andere dieren te zien. We zullen nog eens in de winter moeten terugkomen, wanneer wolven veel beter zichtbaar zijn door de witte sneeuw.
Bij de Yellowstone canyon hebben we een stukje gewandeld om al de watervallen te zien. Hier hebben ze precies geen water tekort. Het water stond ook verder in de rivier redelijk hoog en de beekjes zagen er eerder als kleine meertjes uit. Er ligt dan ook nog een beetje sneeuw op de bergen en er zal dus wel veel smelt water nog in het Yellowstone meer zijn, da nog allemaal weg moet via die smalle canyon. Uiteindelijk nog een paar keer in de file gestaan, toen we het park weer uitreden, want er stonden hier en daar nog herten te grazen en dan moest iedereen toch wel een foto nemen vanuit de wagen. Morgen nog een dag Yellowstone en Grand Teton. Geen idee of we internet hebben, het verslag volgt wel.
Utah day 3: Byway 12 and capitol reef
Gisteren zijn we verder langs de scenisch byway 12 gereden. Dit was echt een heel prachtig stukje Utah. Zeer divers. Van landschappen waar de weg op een grote stenen ondergrond was aangelegd, door diepe rode canyons, bossen, kleine dorpjes, over een riggel, etc ... Voor iedereen die naar Bryce gaat, rijd nadien verder oostwaarts over de 12, richting Capitol Reef. Echt een heel mooi stukje Utah. Het is er ook lekker rustig, omda de meeste mensen snel even Bryce bezoeken en dan verder gaan naar Zion, of nadien naar een ander park.
Rond de middag zijn we dan Capitol Reef gaan bezoeken. Hier weer prachtige rode wanden, die langs de weg omhoog rijzen. De landschappen voelen vrij typisch aan voor wat iemand zich voorstelt bij het midwesten. Waarschijnlijk het gevolg van Cowboy films en road trip films. In Capitol Reef zijn we dan uiteindelijk via een onverharde weg door een Canyon gereden. Echt prachtig om de wanden langs beide kanten van de auto zo stijl omhoog te zien gaan. Nog impressionanter is om te weten dat deze canyon tot in de jaren 60, een belangrijke doorgangs route was van Zuid naar Noord Utah. In het visitor center konden we fotos zien van oude wagen zij aan zij in de rivierbedding in de canyon. Nu kan je er denk ik alleen nog maar met een 4x4 door.
We hebben een kleine wandeling in de canyon gemaakt naar een plek waar een hele hoop Settlers hun naam en datum in de rotsen hebben geschreven. De datums die wij zagen waren vooral van rond 1900.
Utah day 2: Bryce National Park
Vandaag op tijd opgestaan (het helpt dat Pieter nog lichtjes met een jet-lag zit). Snel een broodje smeren voor het ontbijt en weg waren we. Het was maar 30 minutjes rijden naar Bryce en na nog 2 stops in Red Canyon, zijn we dan het park ingereden. We waren nog vroeg (naar Amerikaanse maatstaven) en dus gingen we met de wagen het park in. Dit wordt normaal sterk afgeraden en er rijden dan ook constant shuttle bussen rond, omdat parkeer plaats beperkt is.
Ik had ondertussen al door wat het weer patroon is voor deze regio en dus besloten we eerst een wandeling te maken en dan na onze lunch verder te gaan kijken en vooral gewoon te stoppen voor fotos te trekken. We zijn dan maar in Bryce canyon afgedaald, om al die mooie rotsformaties van dichterbij te zien (Queens Garden trail). Onderaan is er een connectie met de Navajo trail, die we dan weer omhoog genomen hebben. Het terug omhoog gaan viel goed mee. Het was stijl, maar daardoor kort en krachtig.
Nadien zijn we helemaal naar het uiteinde van het park gereden. Daar hebben we dan op ons gemak gelunched met onze botterhammetjes. Voordat de regen/onweersbui begon, zijn we nog de Bristle cone pine trail gaan verkennen. Dan weer terug naar de ingang van het park, waarbij we bij de gebruikelijke stopplaatsen snel even stopten voor een foto of 2. Gelukkig was de regen zeer plaatselijk en waren wij altijd op de juiste plaats op het juiste moment. Eenmaal het park uit, zijn we verder gereden over de 12. Echt wel een zeer mooie route, met zeer afwisselend rots landschap. Nu zitten we in Escalante, morgen via Capitol Reef naar Fish Lake, waar we hoogstwaarschijnlijk geen internet hebben.
Utah day 1
De vakantie is uiteindelijk begonnen. Na vanochtend vroeg te zijn opgestaan, om zoveel mogelijk files te vermijden zijn we in een record tempo (voor ons toch) tot in Vegas geraakt. Waar we dan zo snel mogelijk door gereden zijn, verder richting Utah. Deze vakantie gaan we vooral Utah ontdekken, met een uitstap richting Yellow Stone.
Vandaag bestond vooral uit rijden, maar het landschap verandert en dus valt de hele rit best wel mee. We zijn de 15 blijven volgen tot in Cedar city, waar we dan de 14 hebben genomen naar Cedar Breaks national Monument. Een redelijk klein national monument, maar vooral geen toeristen, of nauwelijks. De hoeveelheid toeristen in de zomer in Zion National Park, de hitte en het feit da we het al eens in de Winter gezien hebben, heeft ons voor dit kleiner park doen kiezen. De uitzichten waren prachtig. Spijtig genoeg regende het af en toe eens, maar we hebben dus de paar buien door van de uitzichten kunnen genieten.
We zijn nu uiteindelijk bij onze eerste stopplaats geraakt, vlakbij Bryce. Morgen zullen we dus Bryce bezoeken en dan weer verder rijden over de 12. Een van de mooiste highways in the US, volgens ons boekje over Utah. Als er internet is, zullen we proberen af en toe een paar fotos te posten en misschien een kort verslagje.
Santa Monica
Zosi, eindelijk nog eens even tijd. De vorige dagen waren nogal druk. Maandag avond ben ik op LAX stefan gaan afhalen. De 2 korte dagen da hij dan in LA was, waren goed gevuld. Eerst dinsdag shoppen en dan langs de kust terug rijden. Uiteindelijk nog bij een lokale mexicaan gaan eten. Op woensdag zijn we dan Santa Monica gaan onveilig maken. Eerst langs de farmer's market. Groter dan de lokale farmers market en voor zover ik gesprekken kon volgen, liep er bekend volk rond. Spijtig genoeg zou ik de meeste sterren nog niet eens herkennen, zelfs al moesten ze zich voorstellen. Het is er langs een kant vrij toeristisch en het is duidelijk gericht naar de rijkere klasse. Sommige spullen waren van dezelfde prijs klasse als de supermarkt. We hebben dan ook maar direct 3rd street gedaan (een van de weinige wandelstraten die ik ken hier in de VS).
Dan na lunch op een terrasje zijn we naar het strand gewandeld. Ik had online gevonden dat Santa Monica een nieuw community beach house had op het strand. Spijtig genoeg waren we te laat voor een rondleiding door het historische gedeelte. Maar aan het zwembad was nog plaats. Ik weet het klinkt decadent, de oceaan is 100m verwijderd, we moeten gewoon wat zand oversteken. Maar ik ben niet echt een fan van in de oceaan te zwemmen. Bovendien was het zwembad verwarmd. Het was een gezellig namiddag niks doen. En dan 's avonds nog richting Hollywood, waar ik Stefan op zn volgende bestemming heb afgezet na nog een gezellige Thaise maaltijd met een Thaise Elvis.
2 en een halve week
Veel valt er niet te vertellen. Na de drukte en onze verlengde weekends hebben we het rustig gehouden. Veel proberen bij te slapen, en natuurlijk de typische huis houdelijke taken. En dit alles zorgt niet voor mooie fotos voor de blog of het zorgt niet echt voor een interessant verhaal. Het maakt niet uit waar je woont, het leven gelijk waar is zo 'normaal', sommigen zouden het ookwel 'saai' noemen als je het zelf maakt.
En ook dit weekend is maar normaal, behalve dan dat ik Pieter deze ochtend aan de luchthaven heb afgezet. Hij is nu weg voor 2 en een halve week. Eerst naar Belgie en dan nog een conferentie in Spanje. Dus ik blijf hier eenzaam en alleen achter. Ik profiteer er dan maar van om al de was te strijken een brood voor mijzelf te bakken en dan nog de lakens te wassen. Pieter had hier alles al gekuist. Gelukkig krijg ik volgende week nog bezoek uit Belgie, iets om de eenzaamheid te breken. Voor de rest zal ik dan maar hard werken en proberen er af en toe op uit te trekken om wa fotos te trekken.
Lang weekend
Nog eens een update nu ik de fotos van het vorig weekend en dit weekend van de camera heb gehaald. Vorige weekend heb ik een paar dagen extra vrijaf genomen, zoda we nog eens een echt weekend konden hebben, zonder al het haasten van hier naar daar om het huishouden in orde te krijgen. Het was ook al heel lang geleden da we nog eens zijn gaan wandelen en het was al meer dan een jaar geleden da we nog in Angels National Forest waren. Dit keer een wandeling naar een waterval, niet te lang, maar een 6 mijl. Het was een mooie tocht, niet te lang, niet te kort met het typische up-down hier in Zuid-Californie. De dag nadien mocht ik dan ook van stijve spieren genieten.
Dit weekend, ging het weer naar Angels National Forest. Dit keer omda voor het eerst in bijna 5 jaar, de Angels Crest Highway (2), weer open was. Het heeft jaren geduurd, omdat ze nogal wat last hebben van landslides, rockslides enzo verder. Eindelijk was de straat terug open en zijn we die eens helemaal af gereden. We zijn uiteindelijk gestopt voor een wandeling naar een oude mijn. We kwamen een hoop mensen tegen onderweg die deze wandeling jaren geleden voor het laatst hadden gedaan, omdat de weg ernaar toe afgesloten was. We hadden zelf geen zaklamp bij en ik ben niet echt een durfal, dus zijn we niet de mijn in gegaan (gezien de hoeveelheid mensen met een zaklamp, waren we waarschijnlijk de enige die braaf buiten zijn gebleven). Nu is het even gedaan met de lange weekends, maar het goede nieuws is, dat de roadtrip voor deze zomer vast ligt. Nog 1 motel bellen en alles is geregeld (wat of waar het wordt, zie deze zomer op deze blog :)).
